Archive for October 2007

SYRIA: Economic reforms threaten social unrest

October 30, 2007

Syria is struggling to reform unsustainable and inequitable subsidies, despite warnings from leading economists that delays increase the likelihood of drastic economic shocks and possible social unrest.

The question is how to do so without provoking sharp price increases in a country where the average state wage remains little over US$120 a month.

“The long-term solution to the government’s budgetary shortage is to reduce spending by cutting subsidies and increase tax revenues from the private sector,” said Nabil Sukkar, managing director of the Syrian Consulting Bureau.

Sukkar believes price increases are inevitable. “Subsidy cuts are bound to result in price increases across the board. However, if subsidies are left unchanged, public debt will grow, with the resulting inflationary pressures forcing prices upwards.”

Crunching the numbers 

Subsidised diesel in Syria costs SYP 7 (US$0.14) per litre. 
The average cost of importing diesel in 2006 was SYP 25 ($0.56) per litre, the difference being the cost to the government.
Total state expenditure on diesel subsidies over the past five years has averaged between $1 billion and $1.5 billion per year.
Diesel consumption has also risen from 5.5 million tonnes in 2002 to a forecast 7.8 million tonnes in 2007 encouraged by population growth.)

The hugely subsidised fuel price also encourages smugglers, who can sell a litre of diesel in Lebanon, for example, at around $0.63, while in Turkey motorists generally pay up to $1.50.
Prime Minister Naji Otri recently estimated that 25 per cent of the annual 4.5 million tonnes of domestically produced subsidised diesel was being smuggled out of the country.
“This means that we offer about US$300 million in subsidised diesel to our brothers in Lebanon,” he said.

The price of fruit and vegetables has risen sharply over the past three years.
For example, in 2004, a kilo of zucchinis cost SYP 10 ($0.20), while a kilo of potatoes cost SYP 25 ($0.50).
 Today, the price of zucchinis has trebled, to SYP 30 (US$0.60) a kilo, while potatoes have risen to SYP 40 ($0.80)
Real estate prices have risen by up to 300 percent in the past three years making the cost of living all the higher
Subsidies unsustainable
According to Samir Seifan, director of the Arab Development Centre, an economics consultancy, the current subsidy system is “unsustainable but the cancellation of subsidies would result in price increases and social trouble. Some form of subsidies must be continued.”

Syria’s 40-year-old policy of subsidising everything from electricity to fuel and food is reaching breaking point. The rising costs of oil, increased fuel smuggling to neighbouring countries and declining state revenues have left the government struggling to pay its bills.

Next year’s subsidies will cost the government about US$7 billion, according to Deputy Prime Minister Economic Affairs, Abdullah Dardari, a situation he described as “no longer bearable”.

However, the Syrian government remains undecided on how to reform one of the central tenants of its socialist state-run economy.

“In the current political and social situation, the elimination of subsidies is difficult and there is a risk of uncontrolled and spontaneous protests,” said Nabil Mazook, an economist and chief architect of Syria’s 10th five-year plan, the blueprint for economic policy to 2010.

Compromise solution

A possible compromise solution has been suggested by telecommunications minister Amr Salem: a smartcard-controlled rationing scheme that will provide quotas of subsidised fuel for each family. Once quotas are exceeded, fuel will have to be bought at market prices.

“The system will reduce the government’s subsidy bill while also ensuring the price stability of basic commodities for poorer sections of society and helping to avert a social crisis,” said Seifan.

Some economists argue the schemes do not go far enough, however. “The smartcard system may be enough to prevent social trouble but it is only one of a number of measures that are required to rectify economic inefficiencies,” said Mazook.

Mtanios Habib, professor of economics at Damascus University, believes extra money should be made available to cushion the blow for the poorest in society.

“We have very low salaries in Syria. Subsidy reform should include the creation of a fund to support labourers; the labour force cannot live without subsidies and there is a risk of social trouble,” said Habib. “Also, the smartcard scheme will not stop the smuggling and corruption which is a part of our history in Syria.”

Source: IRIN


US may freeze Kosovo status

October 30, 2007

Diplomats at the US State Department are considering a moratorium on the status of Kosovo for next 12 years along with plans to inject huge sums of money to pay off Kosovo Albanians in hope that the pay-off would help the collapsed economy, reveals Kosovo Albanian newspaper Express.

An unnamed State Department official told this newspaper that US faces an option of recognizing Kosovo Albanian separatist demands and thus cause numerous global problems or postpone the status for some later date and relax regional tensions.

“There are two issues in front of us: to recognize the independence of Kosovo together with a group of states, while causing major global and regional problems, a solution that will not lead to a better economy for your country; or to give up formal independence for several years, by relaxing the entire region, but this solution would serve as a catalyst for Kosovo’s economic development,” the unnamed source is quoted as saying.

This new possible American approach comes amidst direct talks, led by an international Troika, between Serbian officials and Kosovo Albanian separatists who have issued an ultimatum that they will unilaterally declare independence on December 10 irrespective of anything that is proposed at the status talks.

The amount of the American pay-off to the Kosovo Albanian side is rumored to be about 7 billion Euros.

However, according to the German representative of the negotiating Troika, Wolfgang Ischinger, a negotiated solution is possible before December 10, but that would require a willingness to compromise.

“We are not thinking about independence as something unrestrained. Instead, Kosovo will continue to be supervised by the presence of EU and NATO missions,” said Ischinger.

However, Kosovo Albanian negotiating member, Veton Surroi, called on Kosovo Albanian institutions to set the independence date, adding that it should be after the end of the negotiations led by the Troika.

“We have arrived at a point where we are tired of negotiating and need to make decisions,” Surroi said.

Source: Serbianna

Μετανάστευση και Ανεργία στην Ελλάδα

October 29, 2007

του Γιάννη Κολοβού *

Γιάννης Κολοβός είναι επικοινωνιολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Το Κουτί της Πανδώρας: Παράνομη Μετανάστευση και Νομιμοποίηση στην Ελλάδα» το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πελασγός
Μία από τις πιό σημαντικές συνέπειες της μετανάστευσης είναι η επίπτωση στην ανεργία και στις αμοιβές των γηγενών εργαζομένων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η επίπτωση αυτή είναι ένα από τα συμπτώματα της «ασθένειας» που λέγεται «κακώς σχεδιασμένη (ή ανύπαρκτη) μεταναστευτική πολιτική» – και αυτό γιατί μία σωστά σχεδιασμένη μεταναστευτική πολιτική θα έχει φροντίσει να επιλέξει μετανάστες που θα καλύψουν θέσεις εργασίας οι οποίες δεν καλύπτονται από γηγενείς εργαζόμενους για όσο χρόνο οι θέσεις αυτές θα υπάρχουν και άρα η επιβάρυνση των γηγενών εργαζομένων θα είναι πολύ μικρή. Αντιθέτως, οι εκ των υστέρων νομιμοποιήσεις – στην Ελλάδα έχουν ήδη γίνει τρεις – προσδίδουν μία επίφαση νομιμότητας χωρίς να αντιμετωπίζουν τις αρνητικές συνέπειες της παράνομης μετανάστευσης. Αντιθέτως την ενισχύουν καθώς παρέχουν στους επίδοξους μετανάστες μία ελπίδα ότι, αν καταφέρουν να εισέλθουν στην χώρα, κάποια στιγμή θα «νομιμοποιηθούν» και αυτοί με την σειρά τους…

Συνοπτικά, η επίπτωση από την εισροή μεταναστών και άρα την αυξημένη προσφορά εργατικού δυναμικού σε έναν κλάδο εργασίας είναι η εξής: «Αν οι μισθοί είναι ελαστικοί, τότε η πίεση από την άφιξη μεταναστών μεταφράζεται κατά τεκμήριο σε πτώση των μισθών. Αν όμως οι μισθοί είναι ανελαστικοί, τότε η πίεση βρίσκει διέξοδο προς δύο συμπληρωματικές κατευθύνσεις: την αύξηση της ανεργίας και την ισχυροποίηση μίας παράλληλης (και εξαιρετικά ευάλωτης) δευτερογενούς αγοράς εργασίας» (1).

Η πιό συνήθης επωδός όσων είναι υπέρ της νομιμοποίησης όλων των μεταναστών είναι ότι δεν υπάρχουν μελέτες που να αποδεικνύουν αρνητική επίπτωση της μετανάστευσης στην ανεργία και στους μισθούς στην Ελλάδα. Αυτό είναι ανακριβές. Στοιχεία για τον βαθμό υποκατάστασης Ελλήνων εργαζομένων από τους παρανόμους μετανάστες είχε παρουσιάσει το 1999 ο τότε υπουργός Εργασίας κ. Μιλτιάδης Παπαϊωάννου ο οποίος επεσήμανε ότι η συμβολή τους στην κατά 1,2% αύξηση της ανεργίας για εκείνη την χρονιά ήταν 0,3% (2). Άρα υπήρχαν επίσημα στοιχεία από τα οποία εξαγόταν το συμπέρασμα ότι το 25% της αύξησης της ανεργίας οφειλόταν στους παρανόμους μετανάστες (0,3/1,2=0,25).

Επιπλέον, σύμφωνα με έκθεση του Υπουργείου Οικονομίας & Οικονομικών η οποία δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 2003 «η ανεργία ακολούθησε μία ανοδική πορεία μέχρι το 1999, που έφθασε σε ποσοστό 12% περίπου. Αιτία για αυτήν την πορεία είναι η μαζική μετανάστευση στην Ελλάδα κατά την περασμένη δεκαετία καθώς και η αυξανόμενη συμμετοχή νέων και γυναικών στην αγορά εργασίας» (3).

Εκτός από τα στοιχεία αυτά υπάρχει και η – πληρέστερη όλων μέχρι στιγμής – εργασία του καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Αλεξάνδρου Σαρρή και του κ. Σταύρου Ζωγραφάκη η οποία μελέτησε την επίπτωση της μετανάστευσης τόσο στην ανεργία όσο και στις αμοιβές των Ελλήνων εργαζομένων (4).

Η εργασία αυτή έδειξε ότι ο μέσος πραγματικός μισθός σημείωσε πτώση κατά 6,2% εξ’ αιτίας της παράνομης μετανάστευσης, αλλά με σημαντικές διαφοροποιήσεις για κάθε κατηγορία εργαζομένων. Οι πραγματικοί μισθοί των ανειδίκευτων Ελλήνων στον αγροτικό και στον αστικό τομέα σημείωσαν σημαντική πτώση λόγω του μεγάλου όγκου των εισελθόντων παρανόμων μεταναστών. Αντιθέτως, οι πραγματικοί μισθοί των ημιειδικευμένων εργαζομένων και αυτών με υψηλή ειδίκευση στις πόλεις αυξήθηκαν σημαντικά.

Η συνολική απασχόληση των Ελλήνων σε όλες τις κατηγορίες εργαζομένων σημειώνει πτώση 47.000 ανθρωποετών. Οι παράνομοι μετανάστες για εκείνη την περίοδο αντιστοιχούσαν σε 130.000 ανθρωποέτη πλήρους απασχόλησης. Το εύρημα αυτό δείχνει ότι το εν τρίτον των παρανόμων μεταναστών παίρνει θέσεις Ελλήνων, ενώ το υπόλοιπο αποτελεί καθαρή προσθήκη στην ελληνική αγορά εργασίας. Μάλιστα, κανένα από τα σενάρια των Σαρρή και Ζωγραφάκη, τα οποία διαφέρουν ως προς την ελαστικότητα της αγοράς εργασίας, δεν δείχνει μικρή υποκατάσταση των Ελλήνων από παρανόμους μετανάστες αφού η μικρότερη επίπτωση στην ανεργία είναι 40.850 Έλληνες (σενάριο 3). Δηλαδή, χονδρικά, για κάθε 5 μετανάστες που εισέρχονται στην αγορά εργασίας, χάνουν την δουλειά τους 2 Έλληνες.

Τα αγροτικά νοικοκυριά φαίνονται να κερδίζουν ανεξαρτήτως του επιπέδου του εισοδήματός τους. Οι μόνες τάξεις νοικοκυριών που παρουσιάζουν μείωση στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημά τους είναι τα αστικά νοικοκυριά με επικεφαλής ανειδίκευτο εργάτη και μεταξύ αυτών τα νοικοκυριά που είναι είτε φτωχά ή μεσαίου εισοδήματος. Όλες οι άλλες κατηγορίες νοικοκυριών συμπεριλαμβανομένων και αυτών με επικεφαλής άνεργο κερδίζουν από την παράνομη μετανάστευση. Όμως τα νοικοκυριά που χάνουν αποτελούν το 26,5% των Ελληνικών νοικοκυριών ήτοι το 37,1% του συνολικού Ελληνικού πληθυσμού.

Οι Σαρρής και Ζωγραφάκης συμπεραίνουν ότι, εφ’όσον τα φτωχά νοικοκυριά με επικεφαλής ανειδίκευτο εργάτη πλήττονται περισσότερο από την παράνομη μετανάστευση, ενώ ταυτοχρόνως τα πλούσια νοικοκυριά γίνονται πλουσιότερα, η εισροή παρανόμων μεταναστών στην ελληνική αγορά εργασίας είχε ως αποτέλεσμα την στρέβλωση της διανομής του εισοδήματος μεταξύ των Ελλήνων διευρύνοντας τις διαφορές εισοδήματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Γίνεται επομένως εμφανές ότι η μεγάλη αύξηση της εισροής παρανόμων μεταναστών ήταν επωφελής για τα μακροοικονομικά μεγέθη της οικονομίας αλλά είχε σημαντικές αρνητικές αναδιανεμητικές επιπτώσεις καθώς, σύμφωνα με το βασικό σενάριο της εργασίας των Σαρρή και Ζωγραφάκη, οι εργάτες του αγροτικού τομέα υπέστησαν μείωση των μισθών τους κατά 36,5% και οι ανειδίκευτοι εργάτες κατά 28,3%.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει μελέτη του ΚΕΠΕ (5) η οποία, με βάση οικονομετρική ανάλυση, εκτιμούσε ότι η εισροή των μεταναστών δεν είχε επιπτώσεις στο ποσοστό ανεργίας των γηγενών. Όμως, αυτή η μελέτη έχει δύο σημαντικά μειονεκτήματα τα οποία καθιστούν τα συμπεράσματά της εξαιρετικά αμφισβητήσιμα: 1) δεν διερεύνησε καθόλου την επίπτωση στις αμοιβές (σε αντίθεση με την μελέτη των Σαρρή και Ζωγραφάκη) και 2) βασίσθηκε στα επισφαλή πληθυσμιακά στοιχεία της απογραφής του 2001 (δηλαδή συνολικός αριθμός μεταναστών 631.000, εκ των υστέρων νομιμοποιημένοι μετανάστες 371.600). Θα ήταν ίδια τα ευρήματα αν η έρευνα γινόταν με συνολικό πληθυσμό μεταναστών 1.000.000 ή 1.2000.000 και εκ των υστέρων νομιμοποιημένους μετανάστες 500.000 ή 600.000 – αριθμοί οι οποίοι πρέπει να είναι πιό κοντά στην σημερινή πραγματικότητα;

Σημαντική ένδειξη ότι οι εκτιμήσεις της εργασίας του ΚΕΠΕ είναι μάλλον ακαδημαϊκού και όχι ουσιαστικού ενδιαφέροντος αποτελεί και η γνώμη του κύριου συγγραφέα της μελέτης αυτής καθηγητή κ. Θ. Λιανού ότι μία από τις αιτίες για την αύξηση της ανεργίας και της πτώσης των μισθών που υφίσταται η ελληνική εργατική τάξη είναι και «η παρουσία χιλιάδων μεταναστών στη χώρα μας, των οποίων ο αριθμός δεν φαίνεται να μειώνεται παρά την πτώση του ρυθμού ανάπτυξης της οικονομίας» (6).

Συμπερασματικά λοιπόν, υπάρχουν στοιχεία που κάνουν λόγο για σημαντική επίπτωση της μετανάστευσης στην ανεργία και στις αμοιβές σε ορισμένους κλάδους απασχόλησης στην χώρα μας. Επομένως, η άποψη ότι δεν υπάρχουν μελέτες που να το δείχνουν είναι ανακριβής. Μάλιστα, στην περίπτωση της ΓΣΕΕ (7) υπάρχει εσκεμμένη απόκρυψη του γεγονότος αυτού καθώς στην Ετήσια Έκθεση για το 2000 υποστηρίζει ότι «καμμία μελέτη δεν έχει αποδείξει ότι η εργασία των μεταναστών ευθύνεται, έστω και εν μέρει, για την ανεργία στην Ελλάδα» (8) και στην ίδια έκθεση παραπέμπει δύο φορές στην μελέτη των Σαρρή και Ζωγραφάκη χωρίς όμως να κάνει λόγο για τα ευρήματα της εργασίας αυτής για την επίπτωση της μετανάστευσης στην ανεργία και στις αμοιβές – ευρήματα τα οποία προαναφέρθηκαν.

Όμως, όσοι επιμένουν να «στρουθοκαμηλίζουν» αναφορικά με τις αρνητικές συνέπειες της ως τώρα ακολουθούμενης μεταναστευτικής (κατ’ ευφημισμόν) «πολιτικής», θα πρέπει να έχουν υπ’ όψιν τους ότι αυτή η πρακτική δεν έσωσε ποτέ την στρουθοκάμηλο…

1) Λυμπεράκη Α. και Πελαγίδης Θ. «Ο «φόβος του ξένου» στην αγορά εργασίας: ανοχές και προκαταλήψεις στην ανάπτυξη», Εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2000, σελ. 23.

2) Πετροπούλου Κ. «Νέα κριτήρια γιά την ιθαγένεια», Τα Νέα 29/7/1999.

3) Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών «Η Ελλάδα συγκλίνει προς την Ευρώπη», Αύγουστος 2003, σελ. 24.

4) Sarris A. and Zografakis S. (1999), “A computable general equilibrium assessment of the impact of illegal immigration on the Greek economy”, Journal of Population Economics, no. 12, pp. 155-182.

5) Λιανός Θ. (με την συνεργασία της Παπακωνσταντίνου Π.) «Σύγχρονη Μετανάστευση στην Ελλάδα: Οικονομική Διερεύνηση», Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Μελετών [Μελέτες 51], Αθήνα 2003.

6) Λιανός Θ. «Η εργατική τάξη σε αδιέξοδο», Το Βήμα 31/7/2005.

7) Δείτε σχετικό άρθρο του γράφοντος στο τεύχος 9 του «Ρεσάλτο», σελ. 33-34.

8)  (Μετανάστες, απασχόληση και νομιμοποίηση) σε Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ «Η ελληνική οικονομία και η απασχόληση: Ετήσια Έκθεση 2000», σελ. 148.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο τεύχος 13 (Ιανουάριος 2007) του μηνιαίου περιοδικού «Ρεσάλτο».

Kosovo and the Westphalian Order

October 29, 2007

By Amb. James Bissett

The following is Ambassador Bissett’s keynote address at the symposium on Kosovo held at the Capitol Hill Club in Washington, D.C., on October 23, 2007.

The breakup of the Yugoslav federation was the first serious diplomatic challenge facing the Western democracies following the collapse of the Soviet Union. They made a mess of it. They are still making a mess of it; and if a decision is made in the coming months to grant independence to the Albanians in Kosovo—as the United States seems determined to do—then the decision will simply add to, and compound, the many errors and mistakes made by the US-led Western powers before, during, and after the disintegration of the former Yugoslavia.

From the beginning of the break up of Yugoslavia the policies followed by the United States and NATO countries have been marked by duplicity, double standards and cowardice. They have forgotten the role played by Serbia in two world wars and they have deliberately demonized Serbia and the Serbian people. They have falsely blamed Serbia for the breakup of Yugoslavia and for all of the atrocities committed in the wars that followed. They have set up that “travesty of justice”—The Hague Tribunal—to perpetuate these myths.

More seriously, western intervention in the former Yugoslavia has shaken the global framework of international peace and security that has governed the relationship among sovereign states since the founding of the United Nations.

The origins of that framework date back to the peace of Westphalia in 1648 which ended the horrors of the religious wars that devastated Germany and other parts of Europe for more almost half a century.

Westphalia laid down the basic tenets of sovereignty—the principle of territorial integrity and of non-interference in the affairs of national states. These are principles that have proven invaluable through the years in the prevention of armed conflict between states. The Westphalian order has frequently been violated, but age has not diminished the principles themselves. They remain the essential components of international law.

Article 2 [4] of the UN Charter includes territorial integrity as one of the key principles prohibiting the threat or use of force in the resolution of international disputes, and it is one of the paramount elements in the Charter relating to the concept of sovereign equality.

There are those who believe the United Nations is a corrupt organization and there is abundant evidence to back up such a charge. Apart from anything else the shameful manner in which the UN establishment has deliberately sabotaged its own resolution 1244 in Kosovo is proof enough of corruption and malicious mismanagement.

Nevertheless, it is one thing to condemn the UN organization but another thing to therefore disavow the principles enshrined in the United Nations charter. These principles represent the difference between the rule of law and the law of the jungle.

Sovereignty, respect for borders and international law, the peaceful settlement of international disputes, and the territorial integrity of states remain as valid today as they did when the UN was founded. These principles were reinforced by the Helsinki Final Act of 1975 and were given further emphasis by including a section on the inviolability of frontiers.

Section III of that Act (“Inviolability of Frontiers”) says: “the participating states regard as inviolable all one another’s frontiers as well as the frontiers of all states in Europe and therefore will refrain now and in future from assaulting these frontiers. Accordingly, they will also refrain from any demand for, or act of, seizure and usurpation of part or all of the territory of any participating state.”

Section IV (“Territorial Integrity of States”) pledges the participating states to respect the territorial integrity of each of the participating states: “Accordingly, they will refrain from any action inconsistent with the purposes and principles of the Charter of the United Nations against the territorial integrity, political independence or the unity of any participating state and in particular from any such action constituting a threat or use of force The participating states will likewise refrain from making each other’s territory the object of military occupation or other direct or indirect measures of force in contravention of international law, or the object of acquisition by means of such measures or the threat of them. No such occupation or acquisition will be regarded as legal.”

These are fundamental principles. They were designed as a guarantee that all nations, small as well as large, need not fear aggression by a more powerful neighbor.

They were meant to have universal application and they cannot be set aside because of special circumstances or when they prove inconvenient to the policy aims of the larger powers. Their message is simple and clear. Borders can be changed – but only through agreement by the states involved.

In this regard it is interesting to note that in 1938, at the time of Munich, president Edvard Benes of Czechoslovakia, bullied by the British and French, signed the agreement to hand over the Sudetenland region of Czechoslovakia to Germany, thus giving his consent to the transaction. It would seem that even Hitler insisted on at least the appearance of following the rules of international conduct.

the determination of the united states to remove Kosovo and Metohija from Serbia and to grant independence to the Albanians living there is a threat to the Westphalian order and an unequivocal violation of international law. It also has far reaching implications for global peace and security.

Shortly after NATO aircraft began the bombing of Serbia in the spring of 1999 I wrote an article in one of Canada’s national newspapers entitled “a return to barbarism,”

In the article I condemned the bombing as a violation of international law and of the UN charter and of NATO’s own treaty. But the point of the article was to stress that the bombing marked an historical turning point.

As the 20th century was coming to the end there had been a brief period after the collapse of the Soviet Union and the fall of the Berlin Wall when we were offered the encouraging prospects of a “pax Americana.” Many believed the United States was the one country that might guarantee that the new century would see an end to war and violence.

After two cataclysmic world wars and the dropping of the atomic bomb on Hiroshima and Nagasaki, the world was offered the hope that the new century would follow the principles laid down in the united nations and that the Westphalian order would be restored.

Alas, these hopes were shattered with the bombing of Serbia by the US-led NATO powers. This was a naked act of aggression against a sovereign state. Sadly, it had been carried out by the democratic nations whose political leaders never failed to sing the praises of the rule of law and the UN charter. It was a foreboding warning of things to come.

The bombing of Serbia established an ominous precedent. It meant the United States and the NATO countries could intervene wherever and whenever they wished. The use of force or the threat of it would be used whether within the law or not and having set the precedent with the bombing of Serbia the decision to invade Iraq was easy.

The American insistence on giving the Albanians independence and unilaterally handing over 15% of Serbian territory to the criminal leaders of Kosovo is simply a further example of the willingness of the United States to use naked power to achieve its policy objectives.

It would seem the only obstacle in the way of the American desire to create an independent Kosovo is a resurgent Russia. Ironically, it is Russia that is insisting on compliance with the principles of international law and the UN charter before any consideration is given to Kosovo independence. This in itself is a remarkable development.

It would almost seem that the new breed of American political leaders—the Clintons, the Albrights, the Holbrookes, the neoconservatives, George Bush and others like them—have betrayed the trust bestowed upon them by the founding fathers of their great Republic.

By doing so they have abandoned the very principles upon which America was founded and which are enshrined in the UN charter by doing so they have lost the moral authority that formed the real strength of the democratic countries in overcoming the forces of totalitarianism. They have also delivered a damaging blow to the Westphalian order. It will not be easy to get it back.

Source: Chronicles Magazine

AFGHANISTAN: UN warns of humanitarian crisis in inaccessible areas

October 29, 2007

The Special Representative of the UN Secretary-General in Afghanistan, Tom Koenigs, and the head of World Food Programme (WFP) mission have warned of humanitarian crises in some parts of the country if food is not delivered before winter.

“Food shortages and the winter could produce a human catastrophe” in food-insecure parts of Afghanistan, if food is not delivered promptly, Koenigs told reporters in the capital, Kabul, on 29 October 2007.

“We want and need a humanitarian space to reach communities,” Koenigs said.

Badghis, Daikundi and Ghor provinces most urgently need food aid before the first snowfall, said the head of WFP in Afghanistan, Rick Corsino.

Aid agencies have recommended 14,000 metric tonnes (MT) of mixed food be delivered to Ghor before late November.

Potential displacement may occur in Ghor and other food-insecure provinces should food assistance fail to reach needy people before December, aid agencies warn.

“Time is running out”

About 400,000 vulnerable people are in urgent need of food assistance before winter starts and snow blocks routes in the mountainous regions of central-west, central and northeastern Afghanistan, WFP officials said.

“Time is running out and we need to move the food quickly,” said Corsino.

However, WFP faces serious problems in moving food convoys in the restive parts of the country, particularly through an important ring road that connects southern and western Afghanistan

In 2006, five attacks on trucks carrying WFP’s food aid were reported, while 30 attacks have been reported this year, according to Corsino.

At least 40 aid workers have been killed this year (34 national, seven international); 76 humanitarian workers abducted (44 national, 25 international); 55 humanitarian aid convoys and 45 humanitarian facilities attacked, ambushed or looted by gunmen, Koenigs said.

The UN’s top official in Afghanistan called on all warring parties in the country, including Taliban insurgents, to “stop attacking humanitarian workers” and “ensure a safe passage for humanitarian convoys” in volatile and inaccessible areas.

“This is not a political question. This is a question of moral obligation,” Koenigs said.

Because of repeated attacks, 1,000MT of food aid has been wasted, while transportation prices have also risen by up to 50 percent, affecting annual budget expenditures.

But WFP says in terms of resources it is better prepared than in 2006 and has adequate food supplies. The biggest obstacle, however, is “how to deliver” and reach food-insecure people in areas with accessibility problems, Corsino added.
Source: IRIN

Immigrant Rape Wave in Sweden

October 27, 2007

Original article & sources:
Swedish girls Jenny and Linda were on their way to a party on New Year’s Eve when they were assaulted, raped and beaten half to death by four Somali immigrants. Sweden’s largest newspaper has presented the perpetrators as “two men from Sweden, one from Finland and one from Somalia”, a testimony as to how bad the informal censorship is in stories related to immigration in Sweden. Similar incidents are reported with shocking frequency, to the point where some observers fear that law and order is completely breaking down in the country. The number of rape charges in Sweden has tripled in just above twenty years. Rape cases involving children under the age of 15 are six – 6 – times as common today as they were a generation ago. Most other kinds of violent crime have rapidly increased, too. Instability is spreading to most urban and suburban areas.

According to a new study from the Crime Prevention Council, Brå, it is four times more likely that a known rapist is born abroad, compared to persons born in Sweden. Resident aliens from Algeria, Libya, Morocco and Tunisia dominate the group of rape suspects. According to these statistics, almost half of all perpetrators are immigrants. In Norway and Denmark, we know that non-Western immigrants, which frequently means Muslims, are grossly overrepresented on rape statistics. In Oslo, Norway, immigrants were involved in two out of three rape charges in 2001. The numbers in Denmark were the same, and even higher in the city of Copenhagen with three out of four rape charges. Sweden has a larger immigrant, including Muslim, population than any other country in northern Europe. The numbers there are likely to be at least as bad as with its Scandinavian neighbors. The actual number is thus probably even higher than what the authorities are reporting now, as it doesn’t include second generation immigrants. Lawyer Ann Christine Hjelm, who has investigated violent crimes in Svea high court, found that 85 per cent of the convicted rapists were born on foreign soil or by foreign parents.

A group of Swedish teenage girls has designed a belt that requires two hands to remove and which they hope will deter would-be rapists. “It’s like a reverse chastity belt,” one of the creators, 19-year-old Nadja Björk, told AFP, meaning that the wearer is in control, instead of being controlled. Björk and one of her partners now plan to start a business to mass produce the belts and are currently in negotiations with potential partners. “But I’m not doing this for the money,” she said. “I’m really passionate about stopping rape. I think it’s terrible.” In an online readers’ poll from the newspaper Aftonbladet, 82% of the women expressed fear to go outside after dark. There are reports of rapes happening in broad daylight. 30 guests in a Swedish public bath watched as a 17-year-old girl was raped recently, and nobody did anything. The girl was first approached by 16-year-old boy. He and his friends followed her as she walked away to the grotto, and inside the grotto he got her blocked in the corner, ripped off her bikini and raped her, while his friend held her firm.

There are even reports of Swedish girls being attacked and cut with knives on the dance floor. A 21-year-old man who came to Sweden a couple of years ago admits that he has a low opinion of Swedish females –or “whores” as he calls them. He is now prosecuted, suspected of cutting eight girls in several pubs. He is also charged with raping a girl at a private party, and with sexually harassing another girl in the apartment. Several witnesses claim that the 21 year old has said that he hates Swedish women.

Some Muslim immigrants admit their bias quite openly. An Islamic Mufti in Copenhagen sparked a political outcry after publicly declaring that women who refuse to wear headscarves are “asking for rape.” Apparently, he’s not the only one thinking this way. “It is not as wrong raping a Swedish girl as raping an Arab girl,” says Hamid. “The Swedish girl gets a lot of help afterwards, and she had probably fucked before, anyway. But the Arab girl will get problems with her family. For her, being raped is a source of shame. It is important that she retains her virginity until she marries.” It was no coincidence that it was a Swedish girl that was gang raped in Rissne – this becomes obvious from the discussion with Ali, Hamid, Abdallah and Richard. All four have disparaging views on Swedish girls, and think this attitude is common among young men with immigrant background. “It is far too easy to get a Swedish whore…… girl, I mean;” says Hamid, and laughs over his own choice of words. “Many immigrant boys have Swedish girlfriends when they are teenagers. But when they get married, they get a proper woman from their own culture who has never been with a boy. That’s what I am going to do. I don’t have too much respect for Swedish girls. I guess you can say they get fucked to pieces.”

The number of rapes committed by Muslim immigrants in Western nations are so extremely high that it is difficult to view them only as random acts of individuals. It resembles warfare. Muhammad himself had forced sex (rape) with several of his slave girls/concubines. This is perfectly allowed, both in the sunna and in the Koran. If you postulate that many of the Muslims in Europe view themselves as a conquering army and that European women are simply war booty, it all makes perfect sense and is in full accordance with Islamic law. Western women are not so much regarded by most Muslims as individuals, but as “their women,” the women who “belong” to hostile Infidels. They are booty, to be taken, just as the land of the Infidels someday will drop, it is believed, into Muslim hand. This is not mere crime, but ideologically-justified crime or rather, in Muslim eyes, attacks on Infidels scarcely qualify as crime. Western women are cheap and offensive. We Muslims are here, here to stay, and we have a right to take advantage of this situation. It is our view of the matter that should prevail. Western goods, like the land on which we now live, belong to Allah and to the best of men — his Believers. Western women, too, essentially belong to us — our future booty. No wonder there is a deep and increasing suspicion against Muslims in the Swedish and European public.
 Here is a suggested draft email, in English and Swedish, that you can send in to Swedish politicians and media to protest the lack of honesty about what Muslim immigration is doing to the country:

I would hereby like to protest against the passivity and the lack of resolve demonstrated by Swedish authorities in the face of a huge spike in the number of rapes in their country. It is time for Swedish politicians, Swedish media and the Swedish public to admit that the large increase in the number of rape charges in their country during the past generation is intimately tied to the immigration that has taken place during that same time period. The attitude among many Muslim men is that women who are not veiled and act properly submissive have themselves to blame if something happens to them. Such a line of thinking is incompatible with the culture of freedom in any Western country. It means that as long as Muslim immigration continues, Sweden will continue to import an Islamic culture that will destroy women’s freedom in Swedish society. The strains caused by immigration are now so large that unless something serious is done about this, pretty soon Sweden will face the same kind of riots we have recently seen in France, and will approach the point of permanent ethnic and religious strife. Swedish politicians and media need to put the well-being of their daughters above that of political correctness and their own Multicultural vanity, and it is shocking that they actually need to be reminded of this. It is an international embarrassment to Sweden as a nation that Swedes travel around the world to lecture about women’s rights, and at the same time their own young women are finding that their most basic rights, such as being able to go outside wearing normal clothes without being harassed, are slipping away. It’s a sham, and it needs to end. Unless Swedish authorities are able to provide basic security to a population that has some of the highest tax rates in the world, the Swedish government should publicly admit its inadequacy and resign from office. At the very least, it should be honest enough to tell Swedish citizens that they must provide security for themselves, and stop making it difficult for people to do this. The Swedish general elections are less than a year away, and this time, Muslim immigration needs to be raised to the very top of the public agenda.
Jag vill med detta protestera mot passiviteten och bristen på beslutsförmåga hos svenska myndigheter beträffande den enorma topp vi ser nu i antalet våldtäkter i Sverige. Det är dags för svenska politiker, svensk media och svenska folket att inse och erkänna att den stora ökningen i antalet våldtäktsfall i Sverige under loppet av den senaste generationen är intimt knuten till den innvandring som har skett under samma tidsperiod. Attityden hos många muslimska män är att kvinnor som inte är beslöjade, och underkastar sig rätt sorts kvinnligt beteende, har sig själva att skylla om något händer dem. Ett sådant synsätt är oförenligt med vår västerländska frihetskultur. Det betyder att så länge som muslimsk innvandring fortsätter som nu, så kommer Sverige att fortsätta att importera en islamisk kultur som i förlängningen kommer att förgöra kvinnors frihet i det svenska samhället. Motsättningarna skapade av denna invandring är nu så stora att om inte kraftfulla åtgärder tas, kommer man i Sverige snart ha samma sorts upplopp som vi har sett nyligen i Frankrike, och som kommer att fortsätta tillväxa till en permanent etniskt-religiös konflikt. Svenska politiker och media måste sätta sina döttrars välbefinnande före den politiska korrektheten och sin multikulturella fåfänga. Det är chockerande att man alls skall behöva påminna dem om det. Det är en pinsamhet för Sverige på den internationella scenen att svenskar åker jorden runt för att läxa upp folk i andra länder om kvinnors rättigheter, när samtidigt unga tjejer här hemma märker att deras mest grundläggande rättigheter, som att kunna gå ut i normala kläder utan att bli trakasserad och attackerad, håller på att glida dem ur händerna. Det hela är skandalöst, och det måste bli ett slut på detta. Om inte svenska staten och svenska myndigheter kan ge grundläggande skydd till en befolkning som betalar världens högsta skatter, så måste den svenska regeringen erkänna sin oduglighet och avgå. Och som ett absolut minimum, borde de vara hederliga nog att erkänna inför svenska folket att de behöver ta hand om sin säkerhet och sitt skydd själva, och sluta lägga hinder i deras väg för att kunna göra så. Det är val i Sverige om mindre än ett år. Muslimsk invandring behöver sättas allra högst upp bland frågorna i valdebatten.

Οι Παρελάσεις και η συνέχεια του Ελληνισμού.

October 27, 2007

Όπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος ακούμε τις θορυβώδεις διαμαρτυρίες μιας μικρής μειοψηφίας πολιτικών και διανοητών που ζητούν την κατάργηση των μαθητικών και των στρατιωτικών παρελάσεων. Για μία ακόμη φορά στο όνομα της ψευδούς προοδευτικότητος ακούονται ανιστόρητα επιχειρήματα , ότι δηλαδή τις μαθητικές παρελάσεις καθιέρωσε για πρώτη φορά το 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς. Ε, λοιπόν, καλόν είναι να θυμηθούμε λίγο την Ιστορία και να γίνουμε πιο ακριβείς και τεκμηριωμένοι.
Μαθητικές παρελάσεις υπήρχαν πολύ πριν από το καθεστώς Μεταξά. Στο βιβλίο του «Θράκη» και συγκεκριμένα στην σελίδα 374 ο καθηγητής του Α.Π.Θ. Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος αναφέρεται στα ελληνικά σχολή της Αδριανούπολης στα τέλη του 19ου και τοις αρχές του 20ού αιώνος. Εκεί περιγράφει παρελάσεις μαθητικές, παρουσιάζει δε και σχετικές φωτογραφίες όπου βλέπουμε αγόρια και κορίτσια να παρελαύνουν υπό το βλέμμα του Οθωμανικού καθεστώτος. Οι μελετητές της ιστορίας της Μ.Ασίας περιγράφουν τις μαθητικές παρελάσεις που διοργάνωναν τα σχολεία της Σμύρνης από το 1919 έως και το 1922 στο γήπεδο του Πανιωνίου με τιμώμενο πρόσωπο τον μαρτυρικό Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο. Ο μακεδονομάχος Δικώνυμος -Μακρής περιγράφει την απελευθέρωση της Σιάτιστας το 1912 από ανιχνευτές του Ελληνικού Στρατού και διηγείται ότι στην πανηγυρική εκδήλωση προπορεύονταν οι μαθητές κρατώντας εκκλησιαστικά λάβαρα. Εξ άλλου στην Κύπρο οι μαθητικές παρελάσεις καθιερώθηκαν πολύ πριν από το 1936 ως εκδήλωση πατριωτισμού των Ελλήνων που κατεπιέζοντο από τους Βρετανούς. Ένα θεσμό, λοιπόν, τον οποίο ανέχθηκαν οι Οθωμανοί κατακτητές και οι Βρετανοί απποικιοκράτες θέλουν να τον καταργήσουν σήμερα κάποιοι Έλληνες στο όνομα της «δημοκρατίας» και της προόδου!
Οι παρελάσεις δεν ανήκουν στην «δεξιά» ή στον εθνικισμό. Οι δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ παρήλαυναν στα χωριά τα οποία απελευθέρωναν το 1941-44. Σε δυτικές δημοκρατίες , όπως οι ΗΠΑ και η Βρετανία, νεαρά παιδιά που ανήκουν στον Προσκοπισμό, παρελαύνουν με βήμα και με τύμπανα και ουδείς ενοχλείται. Στην Γαλλία κάθε χρόνο στις 14 Ιουλίου πραγματοποιείται μεγαλειώδης στρατιωτική παρέλαση στα Ηλύσια πεδία. Ας μην λέγονται , λοιπόν, υπερβολές και φαιδρότητες.
Έχω, πάντως, την εντύπωση ότι με πρόσχημα τις παρελάσεις οι πάσης φύσεως αποδομητές επιχειρούν να πλήξουν την συνέχεια του Ελληνισμού. Ουσιαστικά οι μαθητικές παρελάσεις είναι ένας ύμνος και ένας φόρος τιμής στην διαχρονική παρουσία της νεολαίας στους αγώνες των Ελλήνων για την Ελευθερία. Όποιος μαθητές αρνείται να συμμετάσχει αποκόπτει τον εαυτό του από το αντιστασιακό πνεύμα της ελληνικής νεολαίας . Οι παρελάσεις των νέων τιμούν την νεότητα που αγωνίζεται από την εποχή των Αθηναίων εφήβων (την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω) μέχρι τα αγόρια και τα κορίτσια της πανεθνικής αντίστασης κατά της τριπλής κατοχής του 1941 -44. Οι παρελάσεις μας θυμίζουν την διαρκή παρουσία της νεολαίας σε κάθε ευγενική στιγμή άμυνας, ηρωισμού και αυτοθυσίας. Μας θυμίζουν τους «παίδας Δημητρίου», τα κατηχητόπουλα της Θεσσαλονίκης που εστάλησαν στα τείχη από τον σοφό Αρχιεπίσκοπο Ευστάθιο για να πολεμήσουν τους Νορμανδούς τον 12ο αιώνα. Μας φέρνουν στο νου τον Ιερό Λόχο του Δραγατσανίου και τις νεαρές Σουλιωτοπούλες. Μας φέρνουν πιο κοντά στα ελληνόπουλα που αγωνίσθηκαν στο Μακεδονικό Αγώνα , όπως ο Αποστόλης, ο υπαρκτός οδηγός των ελληνικών σωμάτων που έγινε γνώριμός μας από τα «Μυστικά του Βάλτου». Οι μαθητικές παρελάσεις ξαναζωντανεύουν με συγκίνηση τη μνήμη των εφήβων ηρωομαρτύρων του Κυπριακού Αγώνος του 1955-59 και των μαθητριών που έκαναν παθητική αντίσταση ή μετέφεραν τα μηνύματα με τα ποδήλατά τους. Χαιρετώντας τους σημαιοφόρους στην μαθητική παρέλαση τιμούμε τον σημαιοφόρο του Λυκείου Αμμοχώστου, τον Πετράκη Γιάλλουρο, που έπεσε νεκρός από Βρετανική σφαίρα επειδή κρατούσε την ελληνική σημαία. Τότε ήταν οι σφαίρες των αποικιοκρατών. Τώρα είναι η εμπάθεια και τα ανιστόρητα βέλη των δήθεν προοδευτικών. Και οι δύο ενοχλούνται από την συνέχεια του Ελληνισμού.
Συμμετέχοντας στην παρέλαση οι νέοι μας τιμούν τους διαχρονικούς αγώνες της ελληνικής νεολαίας. Ας τους ενθαρρύνουμε.

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

27η Οκτωβρίου 2007